સેક્યુલર સનેપાતથી બચો અને ઇસુની વાત માનો. DIVYA BHASKER 28-12-2015

સેક્યુલર સનેપાતના દિવસો હજી પૂરા નથી થયા. કદાચ હવે ‘હિંદુ અવિવેક’ આળસ મરડીને બેઠો થતો જણાય છે. અવિવેક કદી સેક્યુલર નથી હોતો કારણ કે એ માનવતાવિરોધી હોય છે.
કોઇ મનુષ્યનું ધર્મપરિવર્તન કરાવવું એ મહાપાપ છે એમ જો તમે માનતા હો, તો ઇસુ તમારી વાત સાથે પૂરેપૂરા સહમત છે. થોડાંક વર્ષ પહેલાં આદરણીય મોરારિબાપુ બારડોલીમાં રોકાયા હતા. બીજે દિવસે તેઓ ડાંગની એક સભામાં પ્રવચન માટે જવાના હતા. પ્રવચનોના કેન્દ્રમાં ધર્માંતરનો પ્રશ્ન હવામાં ચકરાતો હતો. રાતે બાપુ સાથે ફોન પર વાત થઇ ત્યારે મેં બાપુને કહ્યું: ‘બાપુ! ઇસુ ભગવાન ધર્માંતરના પ્રખર વિરોધી હતા અને બાઇબલમાં એમના શબ્દો પ્રગટ થયા છે.’ બાપુનો ભક્ત વડોદરાના મારા ઘરેથી બાઇબલની નકલ લઇ ગયો અને રાતોરાત મારી નિશાની સાથે એ પુસ્તક વહેલી સવારે બાપુ પાસે બારડોલી પહોંચી ગયું. ડાંગની મોટી સભામાં બાપુએ ઇસુ ભગવાનના કડવા શબ્દો વાંચી સંભળાવ્યા હતા:

ઓ શાસ્ત્રીઓ, ફરોશીઓ અને દંભીઓ!
તમારી કેવી દશા થશે?
તમે એક જણનો ધર્મપલટો કરવા માટે
પૃથ્વી પર અને સમુદ્ર પર ફરી વળો છો.
અને જ્યારે તે ધર્મપલટો કરે છે
ત્યારે તમે તેને તમારાં કરતાં
બમણા નરકને પાત્ર બનાવો છો.
(‘સંપૂર્ણ બાઇકલ’, અનુવાદકો: નગીનદાસ પારેખ અને ઇસુદાસ કવેલી, માથ્થી: પાન-35)

એ સભામાં આર.એસ.એસ.ના યુવાન પ્રવક્તા તરુણ વિજય પણ હાજર હતા. ત્રણ-ચાર દિવસ પછી એમનો ફોન દિલ્હીથી આવ્યો હતો અને એમણે મારી પાસે બાઇબલના અવતરણની વિશેષ જાણકારી માગી હતી. કોઇ પણ માણસને પોતાની ઓળખ બદલવી પડે તેના જેવી વિષમ અને કરુણ સ્થિતિ બીજી ન હોઇ શકે. કોઇ છોડને મૂળસોતો ઉખેડીને એને બીજે રોપવા જેવી જ એ બાબત ગણાય. જો ધર્માંતર કરાવવું એ પાપ હોય, તો પછી એની દિશા ગમે તે હોય તેથી શું? લાખો હિંદુઓ વટલાઇને મુસલમાન બન્યા તે પણ પાપ અને લાખો હિંદુઓ વટલાઇને ખ્રિસ્તી બન્યા એ પણ પાપ! એ જ રીતે ધર્મપરિવર્તન દ્વારા મુસલમાન કે ખ્રિસ્તીને હિંદુ બનાવવામાં આવે એ પણ પાપ! જો સેક્યુલર સનેપાતથી બચીને ઇસુની વાત માનીએ તો મહાત્મા ગાંધી પણ રાજી રાજી! એમણે કહેલું: ‘જો મારી પાસે સત્તા અને અધિકાર હોય તો હું બધી જાતનાં ધર્માંતરો નાબૂદ કરી નાખું.’ દાદા ધર્માધિકારી જેવા મૌલિક વિચારક કહેતા રહ્યા કે ધર્માંતર કેવળ ધર્માંતર ન રહેતાં ‘રાષ્ટ્રાંતર’ પણ બની રહે છે. કટ્ટરતા એક જ કામ કરે છે. એ ધર્મનું અથાણું કરી નાખે છે. કેરીધર્મ ઉમદા હોય છે, પરંતુ અથાણાધર્મ બડો ઉત્પાતિયો હોય છે. આજે માનવજાતને ઉત્પાતિયા અથાણાધર્મો પજવી રહ્યા છે.

‘સેક્યુલર સનેપાત’ ની વ્યાખ્યા શી? અત્યારે મારા હાથમાં લગભગ 35 વર્ષ પહેલાં મારી જ કટારમાં લખાયેલો લેખ (ગુ. મિત્ર, કાર્ડિયોગ્રામ, 30-5-1979). આદરણીય મોરારજી દેસાઇ ભારતના વડાપ્રધાન હતા. સંસદસભ્ય ઓમપ્રકાશ ત્યાગીએ લોકસભામાં ધર્માંતરવિરોધી બિલ રજૂ કર્યું ત્યારે શું બન્યું? કમનસીબે એ પસાર ન થયું. મધર ટેરેસાએ એ બિલનો વિરોધ કરવા માટેના સરઘસની આગેવાની લીધી હતી. મારી દૃષ્ટિએ એમ કરવામાં ઇસુના ઉપરોક્ત શબ્દોનો સ્પષ્ટ અનાદર હતો. એ બિલ તો કોઇ ખ્રિસ્તી કે મુસ્લિમ મનુષ્યને ધર્માંતર થકી હિંદુ બનાવી ન દેવાય તે સામે પણ ખપ લાગે તેવું ‘સેક્યુલર’ બિલ હતું. અમૃતા પ્રીતમે મધર ટેરેસાની સખત ઝાટકણી કાઢી હતી. બહુમતી જો ધર્માંતર કરાવે તો ગેરવાજબી ગણાય અને લઘુમતી ધર્માંતર કરાવે તો વાજબી ગણાય? આવા વલણમાં ન્યાય ક્યાં? આવા વલણમાં ઇસુ ક્યાં? આવા વલણમાં ગાંધીજી ક્યાં? ‘ન્યાય’ જેવી સેક્યુલર ઘટના બીજી કઇ હોઇ શકે? ‘સેક્યુલર સનેપાત’ એટલે એવા વલણનો જયજયકાર જેમાં બહુમતીને છોલવાની અને લઘુમતીને પંપાળવાની ફેશન હોય. બાકી સાક્ષી મહારાજ, (સાધ્વી?) નિરંજન જ્યોતિ, (યોગી?) આદિત્યનાથ કે આસારામની કડક આલોચના કરવામાં આ લખનારને બીજે નંબરે મૂકવાનો અવિવેક કોઇ પણ તટસ્થ વાચક નહીં કરે, કદી નહીં કરે. સેક્યુલર સનેપાતના દિવસો હજી પૂરા નથી થયા. કદાચ હવે ‘હિંદુ અવિવેક’ આળસ મરડીને બેઠો થતો જણાય છે. અવિવેક કદી સેક્યુલર નથી હોતો કારણ કે એ માનવતાવિરોધી હોય છે. એક સનેપાતનો સામનો બીજા સનેપાતથી થઇ શકે?

ગુરુદેવ રવીન્દ્રનાથ ટાગોરના અંતેવાસી આચાર્ય ક્ષિતિમોહન સેને એક વાત નોંધી છે. કબીરના સમયમાં સિકંદર લોદીનું રાજ તપતું હતું. ક્ષિતિમોહન સેન નોંધે છે: ‘સિકંદર શાહે બ્રાહ્મણ બદૂનને પ્રાણદંડની સજા ફરમાવી હતી. બ્રાહ્મણનો અપરાધ એ હતો કે તેણે ભગવાનની આગળ સર્વે ધર્મો સરખા છે એવું જણાવ્યું હતું.’ (‘સાધનાત્રયી’ પાન- 274) કેટલાક ધર્માંધ મુસ્લિમ શાસકોના કારભાર (ઇ.સ. 712થી 1707) દરમિયાન બનેલા આવા અસંખ્ય બનાવો નોંધાયા પણ નહીં હોય. અરે! વટલાયેલા લાખો હિંદુઓના જ વંશવારસો કટ્ટરતાપૂર્વક મંદિરો તોડવામાં સક્રિય બન્યા હશે! કાળની લીલા અનંત છે.

ઇસુ અને ગાંધીને પરિતોષ થાય તેવી ઘટના ઓસ્લોમાં બની. નોબેલ પારિતોષિક સ્વીકારતી વખતે કૈલાસ સત્યાર્થીએ કરેલું પ્રવચન હૃદયસ્પર્શી હતું. એમણે પ્રવચનનો પ્રારંભ જ ઋગ્વેદના મંત્રથી કર્યો અને ઉપનિષદના મંત્રથી પ્રવચનની પૂર્ણાહુતિ કરી. મલાલા યુસુફઝાઇને પ્રવચન કરતી જોઇ ત્યારે મને ઝવેરચંદ મેઘાણીની ‘ચારણકન્યા’ યાદ આવી ગઇ. મલાલાને પાકિસ્તાન પૂરી સલામતી પણ પૂરી પાડી નહીં શકે. મલાલાનું પ્રવચન દિલના ઊંડાણમાંથી વહેતું થયું.

યુનોએ 177 દેશોના સમર્થનથી સર્વાનુમતે ઠરાવ્યું કે પ્રતિવર્ષ 21મી જૂનનો દિવસ આંતરરાષ્ટ્રીય યોગ દિવસ તરીકે વિશ્વભરમાં મનાવવામાં આવશે. ઇસુ મહાન યોગી હતા એવું ઋષિ યોગાનંદજીએ પોતાના (બેસ્ટ-સેલર) પુસ્તક ‘An Autobiography of A Yogi’માં વારંવાર જણાવ્યું છે. એક સૂચન કરું? આંતરરાષ્ટ્રીય કક્ષાએ દસ મહાન શબ્દોનો બધી જ ભાષાઓમાં સ્વીકાર થવો જોઇએ: (1) Dharma (2) Satya (3) Shanti (4) Yoga (5) Love (6) Karuna (7) Ahimsa (8) Islam (સમર્પણ) (9) Khairat (10) Nirvana. આવા થોડાક શબ્દો દ્વારા વિશ્વકક્ષાએ એક સેક્યુલર હાઇવેનું નિર્માણ થશે. જેમ જેમ પૃથ્વી ચણીબોર જેવી બનતી જાય તેમ તેમ આપણાં હૃદય વિશાળ બનતાં જાય એ જરૂરી છે. આ દસ મહાન શબ્દોની યાદીમાં એક શબ્દ ઉમેરી જુઓ: ‘મા.’ મધર મેરીમાં સીતા દેખાશે.

કોઇ પણ ધર્મનું મૂલ્યાંકન એ ધર્મ પાળનારાં લોકોની સંખ્યા પરથી કરવાની કુટેવ છોડવી પડશે. કોઇ નદીનું મૂલ્યાંકન એમાં તરતી માછલીઓની સંખ્યા પરથી થઇ શકે? જો આવો કુરિવાજ સ્વીકારીએ તો જૈન ધર્મ પાળનારા લોકોની સંખ્યા કેટલી? શીખોની સંખ્યા કેટલી? ધર્મ એટલે રિલિજિયન નહીં. ‘ધર્મ’ જેવો સેક્યુલર શબ્દ બીજો ન હોઇ શકે. માનવતાને ટકાવી રાખે તે ધર્મ કહેવાય. જરા સોચો! ટ્રાફિકના નિયમો ન હોય તો રોજ કેટલા અકસ્માતો થાય? ‘ટ્રાફિકધર્મ’ આદરણીય છે કારણ કે એને કારણે કશુંક ટકી રહે છે. ઇસુએ જગતને પ્રેમધર્મનું મહત્ત્વ સમજાવ્યું. નાતાલના પવિત્ર દિવસોમાં મારા ઘરે આખી રાત એક ચમકતો તારો લટકતો જોવા મળશે. આવી પ્રથા પરિવારમાં ક્યારથી શરૂ થઇ? ઘણાં વર્ષો થઇ ગયાં! ઇસુ કેવળ ખ્રિસ્તી પ્રજાના મહામાનવ નથી. તેઓ મારા તમારા અને આપણા સૌના પૂજ્ય છે. એમને સમજવાની જવાબદારી કેવળ પાદરીઓની નથી. તેઓ ચર્ચમાં પણ છે અને ચર્ચની બહાર પણ છે. તેઓ સર્વત્ર છે કારણ કે ધરતીના કણ કણમાં પ્રેમનું સામ્રાજ્ય સંતાયેલું છે.{ (લખ્યા તા. 15-12-2014)

પાઘડીનો વળ છેડે
એક વૃક્ષને
કાપી નાખવામાં આવ્યું અને
એના ફળો ફંગોળાઇ ગયાં!
હું રડી પડી.

-ઝીન્દજી
નોંધ: એન્થની સેમ્પસને નેલ્સન મેન્ડેલાની વિસ્તૃત જીવનકથા લખી છે. એમાં ઝીન્દજી નામની આફ્રિકન સ્ત્રીએ ગોરા લોકોના આર્થિક અને ધાર્મિક શોષણ અંગે લખેલી પંક્તિઓ આવી હતી.

Advertisements

The true minority

I am by nature, very communal. Whenever I get the chance, I blindly set forth about my community. Since I was born in the community of humans, I raise my voice passionately when the human community’s welfare is threatened. I am not interested in any truth above humanity. I do not believe in any other religion except that of humanity. I am a fanatic humanitarian. This is my secularism.

I can take an oath that my respect for Mohammed is not any less than that of a devout Muslim. My respect for Mahavir is no less than that of a devout Jain. I have as much respect for Christ as does a devout Christian. My respect for Guru Nanak is not a wee bit less than that of a Sikh.In the same way, Ram, Krishna, Buddha are my idols. After saying this, I add that the great men of every religion have the most injustice done to them by the fanatic followers of their own religion.

Ram’s followers break the most promises. Krishna’s followers have no shame in taking dowry. Terrorists kill innocent people in the name of Mohammed and Allah. The followers of Christ bombed Hiroshima. Mahavir’s followers do not flinch at the dishonesty prevalent on the counters of their shops. Buddha did not believe in God, but Buddhists have made so many statues of Buddha that the word ‘Buddha’ (Bu-ut) came to mean ‘statue’!

Krishna was troubled most by his Yadav kin. The members of his own Qureshi clan did their utmost to harass Mohammed. They went to the extent of throwing the intestines and waste of dead animals on him.

Revolutionary great men have to bear the harassment of believers. No great man has been born on this earth who has not borne this harassment.

Now let me say something that may not please you. In India today, the minorities have to bear much. Our politicians have made jam out of the word ‘minorities’. But after all, what are the ‘minorities’? Which is the minority that is truly unhappy in India?

In this country, fake Hindus are in militant majority, and tolerant Hindus are in a minority. Fake Muslims are in a heavy majority and Muslims who understand Mohammed are in a minority. This can be said of tolerant people of all religions. Extending this thought, I would like to say that in our country fake secularists are in a majority and genuine ones in a minority. Fake secularists are very talkative and are able to project their untruth in aggressive, strident tones through the media.

Those who are genuine, have no conflict. A true Hindu does not fight with a true Muslim. A true Christian does not fight with a true Hindu. I am willing to bear responsibility for this statement. Conflict is between the fake ones, and is even that conflict genuine?

Let me finish with this. Mohammed’s mosque was made of mud and clay, with a thatch of palm leaves. Today mosques have become grand, but faith has fallen low. Temples are made of marble, but worship has become less gracious. Churches are beautiful, but the prayers less beautiful. Our worship places have become huge but our religions have become narrow. The noise of religion has become loud, but the spirit has become invisible. ‘Religionism’ has increased, but spiritualism has taken a beating.

Can the true ‘minorities’ not come together even to face terrorism? Can we not evade fake secularism to bring to life Gandhi’s ideal of ‘sarva-dharma-samabhava‘?

( from Dr. Gunvant B. Shah’s lecture at the Darul Koran Madrasa in Jambusar, near Vadodara, Gujarat, 16th November 2008.
Also published in Divya Bhaskar Sunday, 30 November 2008)

Translated by Batul Mukhtiar, 6 December 2008

When we forget nationalism

It’s a horrid thing to say, but for argument’s sake, let us assume that there isn’t a single Muslim nationalist in the country. Come on! Let’s assume that the Muslim girl in Maharashtra fighting the elections from the Shivsena is also not a nationalist. Let’s assume that the first woman judge in the Supreme Court, a Muslim lady from Kerala, is also a communalist. Let us assume that every single Muslim in this country looks towards Pakistan. Let’s assume that they don’t practice birth control and are increasing the population. Even if they ask for a second Pakistan tomorrow, we should not be surprised! That should be the limit of the bitter fear that the Hindus have about Muslims.

Gandhari’s blindfold is nothing compared to the blindfold that Hindus have tied around their eyes about India’s glory and culture. It is certainly a matter of pride to be a Hindu. But some Hindus take pleasure in being proud of being Hindus, without even looking at the Vedas and the Upanishads, without touching the Gita even once, and without reading the Ramayan and the Mahabharat.

We gave the world the gift of zero. Brahmagupta gave the zero the status of a number, for the first time in mankind’s history. Bhaskacharya said that the equation “1 divided by 0 = infinity” is the symbol of Brahma, and eulogized the zero by considering it worthy of worship. After the four Vedas, the four Upvedas were created. Vast progress was made in the fields of dance, theatre, sculpture, Ayurveda, poetry, grammar, literature, art, music and philosophy. But when glory is shallow, it looks out of place, and when pride is too scattered, it does not take roots.

A while ago, when we organized a ‘Panchshil’ rally at Bhuj, there were around ten thousand young people present, apart from the DSP, the Collector and the DEO. In my address, I only said, that if we were to sing “Saare jahan se accha, Hindustan hamara” without embarrassment, were we prepared to give even one minute every day for our country? If so, each one of us, would have to give only six hours a year to our country. Even so, 20 crore aware citizens could give the country 1 & 1/4 billion man-hours a year. Who stops the Hindus from doing that much for the country? But here, Mahashivratri is celebrated by drinking hemp juice, and Gokul Asthami is a day for gambling! If you find a Hindu who reads the Ramayan, on Ramnaomi day, honor him with a shawl! I can guarantee you that, you won’t have to spend too much money on shawls.

This is from when I was very little. My father read the Vedas, Upanishads and the Gita everyday, but because he had Surati blood in him, sometimes, he would go all the way from Randher to Surat to have the tasty snacks at Harishankar Dhanji’s shop. He took me on this taste-bud trip a couple of times. After eating some ‘bhajiyas’ on Harishankar’s greasy plates, we would want to drink some water. This is from memory. Maybe some senior Surati can correct me if I am wrong. Aluminium mugs were tied to the wall by a chain. Each mug had a caste label beside it on the wall: Brahmin, Vaniya, Kanbi-Koli, Harijan, etc. (There were some very offensive words, which I cannot repeat here, that used to be written beside the word – Harijan). I was a tiny tot then, but the memory is still fresh. The Brahmin’s mug was the dirtiest and the Harijan’s mug the cleanest! Do you understand the mystery? Most people would drink from the Brahmin’s mug, and even Harijans would avoid the Harijan’s mug. Caste was not written on anyone’s forehead, and so this dirty game. These caste-colored aluminium mugs have dragged the Hindus into the pits. Shallow glory makes a lot of noise. Bhratahari described two kinds of clouds – the ones that pour unabashed, and the ones that only roar. The clouds that only roar are usually very proud.

A few years ago, I was travelling with an American friend Professor Nelson Hegerson, from Patan to Mehsana. On the way, near Moghera the diesel in our car got over. In Moghera, one question kept troubling me. Mohammed Ghazni, in 1024 AD, came all the way to Moghera and looted it, and how is it that no one stopped him on the way? When our car was stuck, a bunch of villagers gathered around us, and were looking at my American friend as if he were an animal specimen. A good villager was helping our driver whole-heartedly. He lived in Ahmedabad but his wife’s family was in this village, and he had come to visit for 2-3 days. I happened to praise the man’s sincerity to a villager standing next to me. He immediately informed me: “He’s a Thakker but he’s a good man, just like a Patel.” When I heard that statement, I immediately knew the secret of Mohammed Ghazni’s success. Patels are always good, and the Thakkers who may be good, can be counted as Patels! Great!

If Hindus are really proud of being Hindus, then I request them to think about the following questions with a quiet mind:

1. Why does such Brahminism exist, that in Mithila University, Darbhanga, even peon’s jobs are given only to Brahmins?

2. In Tamil Nadu, why is it certain that Brahmins will get the jobs?

3. During the reservation agitation, when the upper-caste Hindus attacked groups of backward castes, were those who were attacked Hindus? Were the Muslims responsible for these attacks?

4. So many Hindu BJP candidates lost the elections in the Hindi-speaking belts, because it seems that most Hindus there had voted on a caste basis. Where was Hindutva then?

5. Why are there such few inter-caste marriages amongst the Hindus even now?

6. Are the women who commit suicide because their in-laws harass them for dowry, not Hindus?

7. How many Shankaracharyas have been to the Harijans’ settlements and how many times? How often have they gone to court? What is the real reason for religious conversion?

8. Why do thousands of child marriages take place in Rajasthan on the Akha Treej day, every year?

9. Why are there more than 5,00,000 ‘devdasis’ even today, in Karnataka, Andhra Pradesh and Maharashtra? Isn’t the custom of ‘devdasis’ a form of prostitution in the guise of religion?

A fan of the spiritually emancipated Bhakti poet, Dula Kaag asked him once: “Kaag Bapu! Saurashtra is the land of saints, of Krishna-Sudama, of Narsinh Mehta, of Mahatma Gandhi! This is the land of brave outlaws! Here the villagers will call out to unknown passersby, and feed them with care. In such a holy land, how is it that so many women commit suicide?” It is worth the while of every Hindu to ponder on the answer the poet Dula Kaag gave, so that there is no haste in taking pride. Kaag Bapu said: ” Brother! There is a lot of hypocrisy here. In the day time the brothers-in-law, and father-in-law maintain great propriety with the widowed daughter-in-law who lives in a corner of the house, with her head shaven, dressed in white clothes. But at night, it is different. In the darkness of night, the man does not feel ashamed to enter the widow’s room. There is a moment when both the veil and the skirt are overthrown! When the widow becomes pregnant, these men deride her before everybody, and call her a ‘sinner.’ Where else can she go except to the well?” Tell me, how many tons does our pride as Hindus weigh? Where are the Muslims Involved In this?

In North Gujarat, in the Choudhury community, even today girls are exchanged between families. When marriage becomes a bargain, then even the seven circles around the holy fire, can become a great misfortune. Women have still not got their individuality.

The people that are proud of their tradition but cannot examine the limits of those traditions, end up nurturing their backwardness. Hindus may have many limitations, but they have been able to survive only because of one wonderful quality. This is a people who are a little open about improving themselves. This openness is the shield of Hindus. This people can accept Buddha as an ‘avatar’ and call the Shankaracharaya, ‘Prachanna Buddha’. The poet Jaidev said; “Vishnu took Buddha’s form.” If the Hindus had not shown such openness where would they have been? Arnold Toynbee says: ” The only religion which I would like to be converted to is Hinduism. Because the Hindu religion is big-hearted and all encompassing. If the Hindus accept me and let me become one of them, I would like to be lower than a Shudra in their caste-system.”

I would like all my BJP friends to reflect on the unpleasant points mentioned here. I repeat that only openness and the readiness to improve oneself can save Hindus. The Hindus have only to fear narrow-mindedness. I can write such a bitter article, being a Hindu. What if some Muslim writer criticized Islam in this bitter a way! Surely that writer could not remain alive.

From ‘Ishwar Allah Tere Naam’ by Prof. Gunvant Shah
@ January 1993

‘Ishwar Allah Tere Naam’ – Ishwar and Allah are Your names.
// posted by Batul @ 7:03 PM July 13, 2006